Doorgaan naar hoofdinhoud

Toestemming geven

Met uw toestemming wordt de behandeling gestart. Deze toestemming wordt meestal niet expliciet gevraagd. Als u naar ons ziekenhuis komt voor onderzoek, ingreep of opname, gaan wij ervan uit dat u het eens bent met wat er gaat gebeuren. Voor bepaalde onderdelen vraagt de zorgverlener wél apart toestemming. Bijvoorbeeld voor:

  • een operatie;
  • de anesthesie (verdoving, narcose);
  • een endoscopisch onderzoek (een onderzoek waarbij met een buigzaam slangetje in het lichaam wordt gekeken);
  • risicovolle behandelingen zoals chemotherapie en bestraling (radiotherapie);
  • gebruik van bloed en bloedproducten.

Als u toestemming geeft, dan verwacht de zorgverlener dat u meewerkt aan de behandeling. Bijvoorbeeld door adviezen op te volgen. Wanneer een behandeling dringend noodzakelijk is en u bent zelf niet in staat toestemming te geven (bijvoorbeeld wanneer u bewusteloos wordt binnengebracht op de Spoedeisende Hulp) mag de zorgverlener ervan uitgaan dat u toestemming zou hebben gegeven (veronderstelde toestemming).

Bij kinderen tot 12 jaar geldt dat de ouders of de wettelijk vertegenwoordiger toestemming geven. Bij jongeren in de leeftijd van 12 tot 16 jaar moeten zowel de ouders of de wettelijke vertegenwoordiger en de jeugdige zelf toestemming voor de behandeling geven. Jongeren van 16 en 17 jaar mogen zelf beslissen over de behandeling, mits zij wilsbekwaam zijn. In overige gevallen wordt de toestemming door de ouder(s) of wettelijke vertegenwoordiger(s) gedaan. Meer informatie kunt u vinden op de pagina Rechten van het kind als patiënt.

Wilsonbekwaamheid, wie beslist?

Een zorgverlener moet altijd toestemming vragen van de patiënt voordat hij mag behandelen. Soms is het niet mogelijk om toestemming aan de patiënt zelf te vragen. Bijvoorbeeld als iemand bewusteloos is geraakt, dementerend is of bijvoorbeeld tijdelijk niet kan beslissen door een beroerte. In dergelijke situaties wordt vastgesteld dat iemand op dat moment niet voor zichzelf over zijn behandeling kan beslissen. We spreken dan over ‘wilsonbekwaam’. Iemand anders moet die beslissingen dan nemen. Dat kan bijvoorbeeld iemand uit de eigen (familie)kring zijn.

Je kunt niet zomaar iemand wilsonbekwaam noemen. Iemand is wilsbekwaam, totdat het tegendeel blijkt. Bij beginnende dementie bijvoorbeeld, mag een ander dus zeker niet zomaar alle beslissingen overnemen. De arts is de eerste die bepaalt of een patiënt al dan niet wilsbekwaam is om een bepaalde beslissing rond de zorg of behandeling te nemen. Om vast te stellen of iemand wilsonbekwaam is, zijn er enkele kenmerken die de arts houvast geven. In het algemeen gesteld is wilsonbekwaamheid aan de orde als iemand de informatie over zijn ziekte op dat moment niet kan begrijpen en dus geen goed besluit kan nemen over behandeling en de gevolgen ervan niet meer kan overzien.

Stoppen met een behandeling

U kunt een behandeling, zorg of medicijnen weigeren. Dat kan zelfs als u eerst wel toestemming hebt gegeven. Bespreek uw twijfel altijd met uw zorgverlener. De zorgverlener vertelt u wat de gevolgen zijn van uw besluit. Het kan zijn dat u geen behandeling (meer) wilt, terwijl dit gevaarlijk voor u is. Dan moet de zorgverlener dat heel duidelijk zeggen. Bespreek het op tijd als u wilt stoppen met een behandeling. De zorgverlener zal uw beslissing respecteren. Zijn er behandelingen die u echt niet wilt? Dan is het goed om dit op te schrijven in een wilsverklaring (of wilsbeschikking). Een voorbeeld daarvan is een ‘niet-reanimatieverklaring’ of een ‘behandelverbod’. Meer informatie over een wilsverklaring staat op de website van de Patiëntenfederatie Nederland.

Ontslag uit het ziekenhuis

Bij ontslag uit het ziekenhuis ontvangt u informatie over uw lichamelijke toestand, de behandeling die u hebt ondergaan, uw medicatie en de verdere gang van zaken rond nazorg en controle. Ook uw huisarts wordt hiervan zo spoedig mogelijk op de hoogte gesteld.

Als u zonder toestemming van de arts het ziekenhuis wilt verlaten en de behandeling in Franciscus Gasthuis & Vlietland wilt beëindigen, dan zal de arts of de verpleegkundige u uitleggen waarom beëindiging van de behandeling wordt afgeraden en welke geestelijke en/of lichamelijke gevolgen dit voor uw herstel en gezondheid kan hebben. Uw beslissing om het ziekenhuis tegen het advies van de behandelend arts in te verlaten wordt in het medisch dossier genoteerd.

Om franciscus.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleid