Dicht bij elkaar, juist toen alles anders liep
Tanya had zich de laatste weken van haar zwangerschap heel anders voorgesteld: nog even voorbereiden, de babykamer afmaken, toeleven naar het moment waarop haar dochter geboren zou worden. Maar door haar diabetes veranderde dat plan plotseling. Haar waarden werden steeds moeilijker stabiel te houden en de geplande keizersnede moest worden vervroegd.
Toen Tanya hoorde dat haar dochter Lilly al met 35 weken geboren moest worden, kwam de schrik binnen. Tanya: 'Je denkt meteen aan alles wat mis kan gaan. Aan couveuses, piepjes, veel mensen om je heen. En vooral: ben ik straks wel dicht genoeg bij mijn baby?'
Lilly wordt geboren in Franciscus Gasthuis. Omdat ze te vroeg is geboren, heeft ze direct extra zorg nodig. Ook Tanya blijft nog opgenomen om te herstellen van de keizersnede en om haar suikerwaarden goed te blijven volgen. Het is een kwetsbare start, maar anders dan Tanya had gevreesd, hoeven moeder en dochter niet van elkaar gescheiden te worden.
Een eigen kamer
In het vernieuwde Vrouw & Kind Centrum krijgen ze samen een eigen kamer. Lilly’s couveuse staat naast Tanya’s bed. Er is medische apparatuur, natuurlijk. Die hoort bij de zorg die Lilly nodig heeft. Maar de kamer voelt niet alleen medisch. Er is ruimte, rust en aandacht. Aan de couveuse hangen kleine slingers met Lilly’s naam. Het maakt de kamer persoonlijk, midden in een periode die voor Tanya allesbehalve vanzelfsprekend voelt. Tanya: 'Het gaf zoveel rust dat ik de hele dag bij haar kon zijn. Ik kon haar zien, aanraken, tegen haar praten. Vanaf het begin voelde ik: ik ben haar moeder en ik mag er ook echt voor haar zijn.
Dicht bij je kind blijven
Voor Tanya maakt juist dat het verschil. De vernieuwde omgeving draait niet om het gebouw zelf, maar om wat het mogelijk maakt. Ouders kunnen dicht bij hun kind blijven. Ze kunnen stap voor stap meedoen in de zorg. Verpleegkundigen en artsen zijn dichtbij wanneer dat nodig is, maar er is ook ruimte voor het gezin om samen te zijn.
Na een paar dagen mag Tanya zelf al naar huis, maar ze blijft bij Lilly slapen. Die eerste week wijkt ze nauwelijks van haar zijde. Ze leert hoe ze haar dochter kan verzorgen, wanneer ze rust nodig heeft en hoe ze haar kleine signalen kan herkennen. Dat geeft vertrouwen voor straks, wanneer ze samen naar huis mogen.
Een plek van steun
Ook de Ronald McDonald Huiskamer in het Vrouw & Kind Centrum helpt daarbij. Daar kan Tanya even met haar partner, zoontje en Lilly weg uit de ziekenhuissfeer. Even geen apparatuur op de voorgrond, maar gewoon samen zijn als gezin.
Inmiddels zijn Tanya en Lilly thuis en gaat het goed met hen. Tanya kijkt terug op een spannende start, maar ook op een plek waar zij zich gezien en gesteund voelde. Tanya: 'Door die dagen in het ziekenhuis wist ik: wij kunnen dit. Niet omdat alles liep zoals gepland, maar omdat we er niet alleen voor stonden.'