Doorgaan naar hoofdinhoud

Op pad met SEH-verpleegkundige, Sander

sander1

Enkele maanden terug liep ik een ochtend mee met SEH-verpleegkundige Karlijn op de Spoedeisende Hulp (SEH) van Franciscus Gasthuis. Om een volledig beeld te krijgen van de SEH binnen onze ziekenhuisorganisatie wilde ik graag nog eens meelopen op de SEH van Franciscus Vlietland. Vandaag was het zover en liep ik een middag mee met SEH-verpleegkundige Sander. Zijn dienst startte om 12.00 uur. Sander is begonnen op de afdeling Interne Geneeskunde binnen Franciscus Vlietland en heeft daarna intern de opleiding tot SEH-verpleegkundige gevolgd. Hij is net gediplomeerd en kan zich sinds kort SEH-verpleegkundige noemen.

'De SEH van Franciscus Vlietland voelt als thuis: het team is hecht, de samenwerking is met ANIOSsen en specialisten erg laagdrempelig en prettig.'

Direct bij binnenkomst valt het mij op dat de uitstraling van de SEH anders is, dan die in Franciscus Gasthuis. De SEH van Franciscus Vlietland voelt ‘huiselijk’ aan. De ruimte is opgedeeld in verschillende kleinere kamers. In de overdrachtsruimte hangen slingers, want een collega is vandaag 25 jaar in dienst!

De SEH heeft een level 3 status. In totaal zijn er 14 bedden beschikbaar, waarvan 2 trauma-kamers met de nieuwste ‘state of the art’ apparatuur. Er is een kamer met 3 bedden beschikbaar voor ‘klein leed’, waar geen monitoring aanwezig is. Sander vertelt mij, dat zij sinds kort hulp krijgen van medisch studenten. Zij kunnen de SEH-verpleegkundigen goed ondersteunen door kleine taken over te nemen, zoals bloedprikken en het maken van ECG’s. Hierdoor hebben de SEH-verpleegkundigen meer ruimte om zich bezig te houden met andere werkzaamheden. Sander benoemt dat de SEH van Franciscus Vlietland voelt als thuis: het team is hecht, de samenwerking is goed en ook de samenwerking met de ANIOSsen en specialisten is erg laagdrempelig en prettig. De SEH-verpleegkundigen van Franciscus Vlietland werken sinds kort op beide ziekenhuislocaties, wat het werk afwisselend maakt. Vanwege de nachtelijke sluiting van de SEH worden er momenteel geen nachtdiensten gedraaid op de SEH van Franciscus Vlietland.

Het is druk op de SEH, op de traumakamers na, zijn alle kamers bezet. Ik zie dat de artsen en SEH-verpleegkundigen druk bezig zijn, maar de sfeer is ontspannen: soms hoor ik wat gelach achter een gordijn vandaan komen of er wordt een grapje gemaakt met collega’s. De coördinator vraagt aan Sander of hij naar de eerste patiënt wil gaan. Het is een wat oudere meneer met blaasproblemen. Sander brengt een katheter in en voert onderzoeken uit, zoals het afnemen van bloed, het maken van een hartfilmpje en het meten van de temperatuur. Meneer blijkt koorts te hebben en het is nog onduidelijk waar de blaasproblemen vandaan komen. Ondanks dat deze meneer best ziek is, heeft hij zijn gevoel voor humor niet verloren. Het afgenomen bloed wordt middels een buispost direct naar het Laboratorium gestuurd en na 10 minuten zijn de eerste uitslagen al binnen. Bizar om te zien hoe snel dit gaat! Ondertussen rapporteert Sander de gegevens in het elektronisch patiëntendossier HiX en begeven wij ons naar de tweede patiënt: een jonge man die na het verwijderen van de blindedarm, pijnklachten heeft gekregen in de buik. Sander neemt bloed af om te onderzoeken op ontstekingswaarden. Al snel krijgen we de uitslag binnen. Alles is goed. Na overleg met de arts mag de patiënt weer direct naar huis.

De volgende, en voor mij laatste, patiënt is een oudere meneer die zichtbaar benauwd is en het lijkt erop dat hij een longontsteking heeft, al moet dit nog vastgesteld worden na de onderzoeken. De meneer wordt naar de traumakamer begeleid en direct aan het zuurstof aangesloten. Sander en een collega voeren alle onderzoeken uit en maken een Thoraxfoto. Ondertussen is ook de arts gearriveerd, die de man verder onderzoekt. Sander bekijkt direct de Thoraxfoto’s, neemt bloed af en stuurt deze op naar het Laboratorium via de buispost. Hij benoemt dat de patiënt ernstige ziek is. Omdat ik alweer bijna moet vertrekken, vraag ik Sander of hij het niet lastig vindt, dat hij na een dienst soms niet weet wat er met een patiënt is gebeurd. Ik ervaar dit zelf namelijk al na een paar uurtjes meelopen. Sander benoemt dat hij in het begin van zijn studie hier soms wel wat moeite mee had, maar dat je hier natuurlijk aan went. Het is mensenwerk en oprechte interesse in mensen hoort bij het vak verpleegkundige!

Wil jij ook zo een mooie baan als SEH-verpleegkundige? Sander zoekt collega’s! Bekijk onze vacature voor SEH-verpleegkundige.

Om franciscus.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleid