De heer Van Stijn
De heer Van Stijn

De heer Theo van Stijn heeft Franciscus Vlietland al vaak van binnen gezien: ‘Ik bezocht meerdere artsen voor mijn eigen gezondheidsproblemen, maar voor mijn vrouw bezoek ik maar één arts. En dat is eigenlijk erger.’

'Een ‘klassieke vorm van Alzheimer’ vertelde de geriater. Mijn vrouw en ik keken elkaar glimlachend aan. Dat was heel vreemd op dat moment, maar de diagnose bevestigde wat Jo en ik al vermoedden. Het kreeg alleen een officieel etiket. Ik heb dat moment later omschreven als: ‘Ik ging met mijn vrouw naar binnen en kwam met een patiënt naar buiten.’ Mijn leven was vanaf toen niet meer hetzelfde. Soms voelt het alsof ik mijn eigen ‘ik’ begin te verliezen: je houdt altijd rekening met de ziekte en moet jezelf volledig wegcijferen. In al die jaren samen hebben we altijd gepraat, maar dat lukt nu niet meer. Ze reageert niet meer zoals vroeger.

Om ermee om te gaan, heb ik contact gezocht met lotgenoten, maar daar had ik weinig aan. Ik kon wel goed terecht bij geriatrieverpleegkundige Judith de Heer en bij de geriater, dokter Bisschop. Daarnaast heb ik binnen de huisartsenpraktijk en de Argos Zorggroep een aantal waardevolle aanspreekpunten. Ik kreeg trouwens van Judith een visitekaartje met haar e-mailadres. Dat gaf rust. Voorafgaand aan een afspraak mail ik haar hoe het gaat met Jo. Dan hoeft ze dit niet aan mijn vrouw te vragen, daar wordt Jo namelijk erg emotioneel van.

Wat mijn vrouw en ik nog wel delen, is humor. Ik heb een vreemd gevoel voor humor, dat snapt mijn vrouw als geen ander. Ook ben ik blij dat ze veel dingen wel heeft kunnen doen voordat ze ziek werd. Ze heeft bijvoorbeeld alles opzij gezet om te kunnen genieten van de kleinkinderen. Die zitten eigenlijk in haar korte termijngeheugen, maar toch praat ze dagelijks over hen. Daar ben ik dankbaar voor.'

Om franciscus.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleid