'Ik hoop dat andere mantelzorgers ook dit soort ondersteuning kunnen ervaren'

Deze publicatie is verschenen op InDeBuurt.nl

Aynur is een van de vijf kinderen van meneer en mevrouw Ertekin. Samen met twee anderen, haar broer en zus, is ze mantelzorger voor haar ouders. “We proberen onze ouders zo veel mogelijk te helpen, zodat ze nog lang in hun eigen huis kunnen blijven wonen”, vertelt ze. “Voor mijn ouders is het fijn dat ze deze hulp gewoon van hun vertrouwde familieleden kunnen krijgen.”

De taken van een mantelzorger

Aynur helpt haar ouders bij allerlei dagelijkse taken. “We helpen in het huishouden, maken het huis schoon, zemen de ramen en doen de boodschappen. Mijn moeder heeft last van duizeligheid en kan dit zelf niet meer doen. We helpen bij persoonlijke verzorging en verpleging zoals haren knippen, wassen en aankleden, toedienen van injecties en het meten van hun bloeddruk. Ik breng mijn ouders naar ziekenhuis- of doktersafspraken en zorg dat hun nodige medicijnen altijd op voorraad zijn.”

Vader in het ziekenhuis

Dat die doktersafspraken en medicijnen goed geregeld zijn, is heel belangrijk voor de ouders van Aynur. “Mijn vader ligt minstens eens per jaar in het ziekenhuis, meestal door blaasontstekingen", vertelt ze. Wanneer dit gebeurt, komt haar vader terecht in een staat van delier: een tijdelijke verwardheid. “Hij weet niet meer waar hij is en probeert naar huis te gaan.”

Gelukkig kunnen Aynur en haar familie ook op deze momenten mantelzorg bieden. “Het helpt al heel erg dat wij gewoon bij hem kunnen zijn in het ziekenhuis, ons gezelschap is voor mijn vader vertrouwd. We helpen hem als hij iets nodig heeft, of als hij een vraag wil stellen. Zijn Nederlands is niet zo goed, dus het is fijn dat wij voor hem kunnen vertalen.”

Nicky Lam is Geriater bij Franciscus. Zij vertelt: “Een verblijf in het ziekenhuis gaat vaak gepaard met veel onzekerheid en spanning. Een vertrouwd iemand bij je hebben geeft steun en houvast. Ook uit onderzoek zien we dat patiënten veel voorspoediger herstellen, wanneer ze zich comfortabel en vertrouwd voelen tijdens een ziekenhuisopname.”

Mantelzorgers welkom

Wanneer Aynurs vader in het ziekenhuis ligt, heeft hij dag en nacht gezelschap van zijn kinderen. Dat is best bijzonder volgens Aynur: “Ziekenhuizen hebben hun bedden hard nodig voor patiënten, je mag als mantelzorger niet zomaar bij een patiënt slapen. Maar toen mijn vader voor het eerst in het Franciscus kwam te liggen, werd voor de artsen al snel duidelijk dat onze aanwezigheid écht nodig was. Ze kennen onze familie nu goed en weten dat wanneer onze vader in het ziekenhuis wordt opgenomen, er een bed vrij moet zijn voor ons.”

Steun voor mantelzorgers

Aynur en haar familie voelen zich echt gesteund door de artsen van Franciscus. “We kunnen met al onze vragen bij hen terecht. Bijvoorbeeld als we iets willen weten over de medicijnen, of als we merken dat mijn vader zich niet lekker voelt.” Ook buiten het ziekenhuis ervaart Aynur die steun: “We kunnen altijd bellen met vragen. Het is fijn dat de artsen ons écht kennen en onze situatie zo goed begrijpen.”

“Ik hoop dat andere mantelzorgers ook dit soort ondersteuning vanuit het ziekenhuis kunnen ervaren. Franciscus helpt ons om goed voor onze ouders te zorgen. Dankzij die hulp is het voor onze ouders mogelijk om nu nog steeds in hun eigen huis te wonen. We doen het met liefde voor ze.”

Nicky vult aan: “Een mantelzorger kent de patiënt veel beter en kan ons daardoor helpen om een completer beeld te geven van de thuissituatie. Ook zien zij subtiele veranderingen in gedrag of alertheid veel sneller. Die kennis helpt ons om de zorg beter aan te laten sluiten aan waar de patiënt behoefte aan heeft.”

Een uitkomst voor iedereen

Aynurs ouders zijn ook dankbaar voor de bijdrage die hun kinderen en de artsen van Franciscus leveren. “Mijn vader voelt zich veel beter in het ziekenhuis als er familieleden bij hem zijn. De verpleging doet het hartstikke goed, maar die hebben natuurlijk ook andere patiënten. Als wij bij hem zijn, kunnen we hem de volle aandacht geven. Voor ons voelt het ook fijn om dat te kunnen doen.”

“Ook voor mijn moeder is het een geruststelling dat mijn vader gezelschap heeft. Voor haar doen we trouwens hetzelfde: wanneer hij in het ziekenhuis ligt, is er ook altijd een kind of kleinkind bij haar. We zijn een hele hechte familie en iedereen draagt hun steentje bij.”

Nicky sluit af: “In een samenleving met een meer diverse patiëntenpopulatie is het belangrijk om zorg aan te passen op wat voor een patiënt werkt. Soms is de steun van familie al helpend in het herstel van intensieve ziekte. Samenwerken met de mantelzorger tijdens een ziekenhuisopname zorgt dan niet alleen voor betere afstemming van de behandeling, maar ook voor extra kracht om aan te sterken.”

Heb je vragen over mantelzorg, of ben je benieuwd wat Franciscus voor jou en je dierbaren kan betekenen? Neem een kijkje op de website voor meer informatie.